Over Mij en zo

Ik wil altijd de held zijn in mijn verhalen. Het middelpunt van het gebeuren. Nutteloos dat hele universum als Ik er niet meer ben om het waar te nemen. Dan ben Ik in de hel menen de gelovigen. Zelf denk ik dat god ergens een mooi zonnig strandje met palmbomen heeft gemaakt voor de ongelovigen. God is liefde toch? Ook denk ik dat god daar naartoe komt nadat hij een halve eeuwigheid of zo tussen halleluja loeiende gereformeerden in driedelig kostuum heeft gezeten. En dat hij Mij dan aan kijkt en zegt; Ed U had gelijk. Ik geloof ook niet meer in mezelf.

Ik wou dat ik kon vliegen net als vissen zei Jrab Krab vaak tegen zijn vrouw. Je bent gek lachte zijn vrouw dan. Mensen – zei ze – denken dat vissen zwemmen en vogels vliegen. Mensen zijn rare snuiters. Zo denken kreeften dat wij denken. Hoe vissen over ons denken weet ik niet. Vissen zwemmen steeds weg. Vissen hebben geen vissentelefoon zoals wij bijvoorbeeld een kindertelefoon hebben. Mijn dochter belde die nadat ik een pannenlap tegen haar aangegooid had. Zo denken dochters over vaders. Nu lachen we er om.

Meneer de dominee had ook zo zijn mening over Mij. Voor galg en rad sprak hij met lage stem tegen mijn ratten. Tja of hij gelijk heeft gehad laat Ik aan u. “Jou” meent mijn redactie waarop Ik ontslag nam. Je vertelt een schilder ook niet dat hij geen zwart mag gebruiken. Er bleken meer redacties die menen te moeten bepalen hoe een kunstenaar zijn werk vorm geeft.

De eerste was https://www.apeldoorndirect.nl en de tweede https://indebuurt.nl/apeldoorn/.

Soms vraag Ik me af of ik al bestond voor Ik er was zeg maar? Zoiets als “wie is de mol?” maar dan “wie is edward?” En dat je dan Edtalk hebt. Dat ze vooraf in een programma gaan praten over wat er de volgende dag in Mijn leven gaat gebeuren. Whatzgeburt! Kan toch? Alles kan zegt mijn dochter!

Zoveel vragen. Waarom is voorstellen niet het tegenovergestelde van achterstellen? Nee Ik ga me mooi niet achterstellen. Eén soldaat kan een koninkrijk ten val brengen. ’t Is maar een spelletje zou hij kunnen roepen terwijl de koning sterft. Het gegeven dat Ik een tovenaar ben wil nog niet zeggen dat iedereen het kan worden. Zoals Herman van Veen zingt “aan een beetje toverboek ben je zeker duizend jaren zoet”. Ik vertel al te veel en hoop dat u het voor u wilt houden. Dat u het er met niemand over heeft.

Gij zult niet doden schreef God met vuur in het vierde gebod zeggen zijn volgelingen die vervolgens de halve mensheid hebben uitgeroeid. Eén goede reden om ze al niet meer als geloofwaardig te beschouwen.
Ze doen meer vreemde dingen. Proberen wetten te maken waar Ik me aan moet houden. Geen idee waarom? Ik ontloop die hel daar niet mee.

Hoe anders was het gegaan als Kronus ook Zeus op had kunnen eten? Hoe anders mijmer Ik vaak voor me uit. Zou er nog iets zijn gekomen dat mensen had bedacht?

Waarom schiep Jahweh – behoorlijk moe van vijf dagen scheppen – de zesde dag de mens? Waarom rustte hij niet de zesde dag en schiep hij – goed uitgerust – de zevende dag de mens? Het resultaat was wellicht vele malen beter geweest.

Laat ons bidden want bidden verandert de wereld niet maar bidden verandert de mens en de mens verandert de wereld. Zo sprak Einstein in 1910.
Mensen hadden beter naar Einstein kunnen luisteren dan naar god.

Toch lag het in de bedoeling dat het woord het zou winnen van het zwaard. In Mijn bedoeling dan. Toen dat echter niet lukte ben Ik kunstenaar geworden. Kunstenaars mogen liegen om de waarheid de ruimte te geven. Nee Ik drink niet, rook niet en gebruik geen drugs. Het leven is levendig genoeg om vol van te genieten. Het is echter velen niet gegeven om – zoals Ik – intense liefde te leren kennen. Welke God is er zo liefdeloos geweest?

Tegen mijn vriendin heb Ik altijd gezegd dat als zij bij me weg zou gaan Ik met haar mee zou gaan. Zo ben Ik mezelf kwijtgeraakt.

Ik bewoog Me voort door de mist die over het moeras hing en waarschijnlijk nog steeds hangt. Tijdens deze dagen – en zonder veel zicht – had ik alle tijd om na te denken over jullie mensen. De grootste vraag is natuurlijk wat ik dan ben als ik jullie mensen noem? Goofy heeft me het antwoord gegeven en geleerd van mensen te houden.

Nadat God het geloof in zichzelf was verloren wilde hij wederom de aarde onder water zetten. Bouw een boot – zei hij – Ed en kies jezelf een vrouw. Een ezel lieve heer – zei Ik – stoot zich in het gemeen geen twee keer aan dezelfde steen. Je meent dat ik het niet moet doen antwoordde God? Nee nee – reageerde Ik – Ik hoef geen vrouw meer. Maar dan – ging God verder – is alles verloren. Ik lachte en klopte hem op de schouder. Welnee zei ik; je schept gewoon opnieuw en nu maak je de vrouw het hoofd van de schepping.